శ్రీమహాభారతము - మౌసలపర్వము - ఏకాశ్వాసము - వసుదేవుఁడు శరీరంబు విడిచి పరమగతికిఁ బోవుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

వసుదేవుఁడు శరీరంబు విడిచి పరమగతికిఁ బోవుట (సం. 16-8-15)

సీ.	ఆ సమయంబున నర్జునుఁ డచటికి \| నేతెంచి వైభవ మెసకమెసఁగఁ బ్రాలంబమాలికాపంక్తులఁ గదళికా \| స్తంభంబులను శాతకుంభకలశ శిఖరంబులను బెంపుఁ జెలువును విలసిల్ల \| యానంబు గల్పించి యాదవేంద్రు శవము సుస్నాతంబుఁ జందనచర్చాస \| మేతంబుఁ జీనాంబరాతి శోభి
తే.	తంబు నాభరణస్ఫురితంబు మాల్య \| యోజితంబునుగాఁ జేసి యాజక ప్ర యుక్తమంత్రతంత్రస్ఫుటయోగ మింపొ \| నర్ప నేతెంచె సామగానంబు చెలఁగ.	141
క.	విను దేవకియును రోహిణి \| యును భద్రయు మదిరయును సముచితవిధానం బున నొనరించిన యానము \| లనూన పరికర్మరుచిరలయి యెక్కి తగన్‌.	142
క.	చెలులుం జుట్టలు దాపట \| వలపట నేతేరఁ దెలిసి వదనసరోజం బులనొప్పం దగియెడు మా \| టల వారల వగలు మాన్పుటలు నుతికెక్కెన్‌.	143
క.	ఆ నృపుని వల్లభలు శవ \| యానంబు పిఱుంద నిట్ల యరిగిరి విధి స న్మానితగతి ముందట వి \| ప్రానీకము చనియె నుజ్జ్వలాగ్నులు గొనుచున్‌.	144
తే.	ద్వారకావాసు లెల్లను దల్లడంబు \| లుల్లములఁ గప్ప మోముల నురుల బాష్ప ధార లతికరుణమున హాహారవంబు \| లెసఁగ నేఁగిరి వెనుకను నిరుదెసలను.	145
సీ.	ఇమ్మెయిఁ గొని చని యమ్మహీశుఁడు వేడ్క \| మెలఁగెడు తోఁటలోపల సమగ్ర చందనాగురు కాష్ఠచయముల మున్న కా \| వించిన సొదకు సద్విధియుతముగ నప్పాడె సేర్పించి యర్జునుఁ డయ్యాద \| వేంద్రుని పితృమేధ మెల్ల జనులు నభినుతి సేయంగ నచ్చితియం దా శ \| వంబు నారోపింపఁ బనిచి యగ్ని
తే.	దీప్త మగునట్లు సేయింప దేవకీ ప్ర \| ముఖులు నలువురు నప్పు డా శిఖిఁ బ్రవేశ లీల నంగీకరించి రాబాలవృద్ధ \| మైన సకల జనంబులు నార్తి నొంద.	146
క.	ఘృతములు పైఁ జల్లఁగ న \| చ్చితిఁ బేర్చిన సప్తజిహ్వు శిఖల రవము నూ ర్జిత సామగాన నాదో \| ద్గతియును హాహారవంబుఁ గలసి చెలంగెన్‌.	147
క.	తదనంతరంబ వజ్రుఁడు \| మొదలగు పురుషులు సతీసమూహముఁ దగుమై నుదకప్రదానవిధి య \| య్యదుముఖ్యున కాచరించి రన్వయముఖ్యా!	148
తే.	అప్పు డందఱ బంధుల నాదరమునఁ \| దనదు సముచితాలాపసంతానకలన ననునయించి పురంబున కరిగెఁ దాను \| వారు వగ మదిఁ గదుర వివ్వచ్చుఁ డధిప!	149
తే.	ఇత్తెఱంగున సత్క్రియాయత్తుఁడైన \| యర్జునుఁడు పితృమేధము నభినుతముగఁ జలిపి వృష్ణిభోజాంధకసమరధరణి \| తలమునకు బుధజనసహితంబు గాఁగ.	150
సీ.	అపరదినంబున నరిగె నప్పుడ వృద్ధ \| బాలకాంతాజనప్రకరములకు నని నిర్గతప్రాణులై పడియున్న భో \| జు లను నంధకుల వృష్ణులను గలయఁ జూపంగ నుత్కటశోకంబు గదిరిన \| నఱిముఱి మేదిని నొఱగువారు విప్రలాపంబు నానాప్రకారంబులఁ \| జేయువారును నిరుచేయి నెత్తి
తే.	యలఁత నాక్రందనములు హాహారవముల \| తో నొనర్చువారును నైన నా నరుండు దద్ద యడలి దారుకు భాషితములఁ దేఱి \| యఖిలజనులకు నుపశమ మావహించె.	151
క.	తదనంతరంబ రణమృత \| యదుసంఘములకు సమంచితానలసంస్కా రదశాపూతత్వము నా \| విదితయశుఁ డొనర్చె విప్రవితతి ఘటకుఁడై.	152
ఆ.	నిఖిలబంధుజనుల కఖిలమృతులకును \| దగఁ దిలోదకప్రదాన మాచ రించునట్లు గాఁగఁ బంచి యలుప్తక్రి \| యత్వ మొనర నడపె నక్కిరీటి.	153
క.	ఇవ్విధముగ విశ్రుతముగఁ \| గవ్వడి నియతుఁ డయి బంధుకార్యము లెల్లన్‌ నెవ్వగలు దన మనంబున \| నివ్వటిలఁగ నాచరించె నృపసంసేవ్యా!	154