 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | మౌసలపర్వము - ఏకాశ్వాసము |  |
అర్జునుఁడు వేదవ్యాసునొద్దకుఁ బోయి యాదవక్షయంబు చెప్పుట (సం. 16-9-1)
| సీ. |
పోయి మరున్నదిపొంత యాశ్రమమున | నర్హాసనమున నేకాంతనిరతి నాసీనుఁడై యున్న యమ్మహాత్మునిఁగని | యత్యంతభక్తిసాష్టాంగవినతి యాచరించినఁ జూచి యమ్మహనీయ వి | ద్యానిధి సేరంగ నతనిఁ బిలిచి తన సమీపంబున నునిచి తద్వదనమ్ముఁ | గనుఁగొని ని న్నెఱుగంగ రాదు |
|
| తే. |
వెడమొగం బైన దిదియేను విజయ! యెట్ట | కేల కెఱిఁగితి నిదియేమి? కినుకవొడమి వధమునకు నయోగ్యుండగువానిఁ జంపి | తే? పరాజితుఁడైతె? నీ తెఱఁగు సెపుమ.’ |
207 |
| చ. |
అనవుడు నాతఁ డిట్టు లను నమ్మహితాత్మునితోడఁ బద్మ లో చనుఁడు నవాంబుదప్రతిమ చారుతనూలసితుండు దేవకీ తనయుఁడు రామదేవుఁడును దానును మేను దొఱంగిపోయె నే మనఁగల? దెల్ల యాదవులు నాఱడి బోయిరి సంయమీశ్వరా! |
208 |
| క. |
మహితాయుధ సంప్రహతులు | సహించు దృఢదేహధృతుల సడిసన్న మహో త్సహనులు యాదవవీరులు | నిహతు లయిరి తుంగలను మనీషిప్రవరా! |
209 |
| తే. |
అట్లు రామకృష్ణులు సర్వయాదవులును | దెగినఁ జిత్తంబు పొగులంగ మగువపిండు బాలవృద్ధులఁ గొనిరాఁగఁ బథమునందు | నన్ను బోయలు దాఁకిన నగుచు నేను. |
210 |
| చ. |
ఘనతరబాహుశక్తియును గాండివశక్తియు నస్త్రశక్తియు న్మనమున నచ్చి యప్డు మునినాథ | కడంగితి నెట్టకేల క ద్ధనువు గుణంబుఁ గూర్చితి; నుదగ్రత బాహుల లేకయుండె న స్త్రనికరమంత్రతంత్రములు సంస్మృతిఁ బొందవ యేమి సెప్పుదున్? |
211 |
| క. |
బోయల సంహృతికిఁ బ్రకృతి | సాయకసంపాతనములు సాలవె? యని యే నేయఁ దొడఁగ దొనలు చెనఁటు | లై యుండె; నొకండుఁ జేయునది లే దయ్యెన్. |
212 |
| క. |
నెవ్వగయు నచ్చెరువు మది | నివ్వటిలఁగ నప్పు డేను నివ్వెఱపడితిన్ జివ్వన ముసరి కిరాతులు | క్రొవ్వెసకం బెసఁగఁ జూఱగొని రజ్జనులన్. |
213 |
| ఆ. |
చాపదండ నిహతి నోపిన భంగిఁ గి | రాతకోటి నాఁగి రామకృష్ణ వల్లభాదు లైన వనితలఁ గొందఱ | వృద్ధబాలకులను వెరవుతోడ. |
214 |
| క. |
కాచికొని వచ్చి తగ నా | నేచిన య ట్లచట నచట నిలిపితి మునినా థా! చేటును భంగంబును | నై చిత్తము శోకమునకు నగ్గం బయ్యెన్. |
215 |
| తే. |
పడని పాటు వాటిల్లిన వెడమొగంబు | వడక యెట్లుండవచ్చు? దపఃప్రకీర్త నీయ! యిం కిట యే నేమి సేయువాఁడ? | నెసఁగు దయతోడ నానతి యిమ్ము నాకు.’ |
216 |
|
 |
|