శ్రీమహాభారతము - మౌసలపర్వము - ఏకాశ్వాసము - ధర్మరాజు రాజ్యంబున నుత్పాతంబులు దోఁచుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

ధర్మరాజు రాజ్యంబున నుత్పాతంబులు దోఁచుట (సం. 16-1-1)

క.	దేవా! జనమేజయ ధా \| త్రీ వల్లభునకు నుదాత్త తేజోదీప్తుం డా వైశంపాయనుఁడు ప్రి \| యావేశస్మేరచిత్తుఁడై యి ట్లనియెన్‌.	002
సీ.	భారత సంగ్రామపారీణుఁడై జయ \| రమ యుల్లసిల్ల సామ్రాజ్యమునకుఁ బాండవముఖ్యునిఁ బట్టంబు గట్టిన \| యది యాది గాఁగ ముప్పదియునైదు సంవత్సరంబులు సన ననంతర వత్స \| రంబునఁ బ్రజకు భయం బొనర్చు నుత్పాతములు పుట్టె నుర్వీశ! విను మహా \| వాయువు శర్కరావర్షి యగుచు
ఆ.	వీచు, నర్కునుదయవేళల బింబంబు \| బలసి తోఁచు, ఘనకబంధసమితి నీరదములు లేక నిర్ఘాతపాతముల్‌ \| గలుగు నుల్క లెల్లకడల డుల్లు.’	003
క.	పరివేషము లినరజనీ \| కరులకు నతిరూక్ష రుచులు గలిగి కలుగు నం బరమెల్లఁ గప్పి వేసవిఁ \| బరఁగుం బెనుమూడ మంచు పౌరవముఖ్యా!	004
సీ.	ఇ ట్లనుదినమును నెన్నియేనియును మహో \| త్పాతములు పుట్టుచుండఁ గొంత కాలంబువోవఁగఁ గౌంతేయముఖ్యుండు \| వినియె నొండొరులతోఁ బెనఁగి సర్వ యాదవులును దెగి రంబుజనాభుండు \| హలధరుండును దక్క నని నరేంద్ర! విని భీమసేనుని వివ్వచ్చు నకులుని \| సహదేవు రావించి సంభృతార్తి
తే.	యగుచు నవ్వార్త యెఱిఁగించె నందఱకును; \| వార లేవురు నెవ్వగల్‌ గూరు మాన సములు గలఁగ నత్యంత విషణ్ణులైరి \| సకలజనకోటులును శోకజలధి మునుఁగ.	005
తే.	అనిన విని యమ్మహీపతి యాదవులకుఁ \| బోరు దమలోనఁ గలిగిన కారణంబు వారి వృత్తాంతములు వినవలతుఁ జెప్పు \| మనుడు నమ్ముని యిట్లను నతనితోడ.	006
క.	‘ద్వారవతికిఁ గణ్వుండును \| నారదమునివరుఁడు గాధినందనుఁడును బెం పారంగఁ దొల్లి వచ్చిరి \| నారాయణుఁ జూచువేడ్క నరవరముఖ్యా!	007
సీ.	చనుదెంచి పురవీథిఁ జనునవసరమున \| వృష్ణి కుమారులు విధివశమున మనముల నవినీతి జనియింప సాంబున \| కంగనాలంకార మమరఁజేసి కొనివచ్చి యమ్మహామునివర్గమునకు మి \| థ్యావినయమున వందన మొనర్చి నిభృతులై కారుణ్యనియతాత్ములార! యీ \| భామిని బభ్రునిభార్య ప్రజలఁ
తే.	గనునె యిది? యని యడిగిన కౌరవేంద్ర! \| యత్తపోధనవర్యు లయ్యాగడమున కాత్మలందుఁ గ్రోధానల మగ్గలముగ \| నెలయ నక్కుమారులతోడ నిట్టు లనిరి.	008
క.	అంబుజనాభుని కొడు కీ \| సాంబుఁడు గను యాదవక్షయాపాదన క ల్యంబగు ముసలము; మావచ \| నంబున కనృతంబు లేదు; నమ్ముఁడు మీరల్‌.	009
సీ.	దామోదరుఁడు హలధరుఁడును దక్కంగ \| యాదవులెల్లరు నమ్ముసలము నద్భుతశక్తి గీటడఁగుదు రబ్బల \| దేవుండు దనదైన దేహ మధిక నిష్ఠమై విడిచి వార్నిధిఁ బ్రవేశించు \| భూశయ్య నుండంగ నాచక్రధరుని జర యను రాక్షసి వెరవునఁ బట్టి క్ర \| మించుఁ బొం’ డని చెప్పి, మెచ్చు గాదు
ఆ.	మనము కృష్ణు నింకఁ గను టనియెడుబుద్ధి \| నమ్మహామునీంద్రు లపుడు మరలి యాత్మవాసములకు నరిగిరి; తదనంత \| రంబ కృష్ణుఁ డవ్విధంబు వినియె.	010
క.	విని కాలవేది యగు న \| వ్వనజాక్షుఁడు నియతి యగు నవస్థకుఁ దలఁపం జన దన్యథాత్వకరణం \| బని యూహించుచు నుపేక్ష యాత్మ నొలయఁగన్‌.	011
క.	తన చుట్లనున్న బంధులఁ \| గనుఁగొని ‘యిట్టిది విధాతృకరణీయం బి ప్పని మనవారల యొప్పని \| తనమున మూఁడెనని వంతఁ దలపోయకుఁడీ.’	012