| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | మౌసలపర్వము - ఏకాశ్వాసము |
| సీ. |
అని పల్కి యభ్యంతరావాసమున కేఁగె; | మఱునాఁడు సాంబకుమారు కడుపు లోనుండి జముదూతవోని భయంకర | నిష్ఠురముసలంబు నిర్గమించె; దానికి నత్యద్భుతంబును భయమును | గదురంగ వసుదేవుకడకుఁ బాఱి బంధు లయ్యాదవపతి కెఱిఁగించిన | నలఁదురి వెలువెల్లనగుచుఁ గొంత |
|
| తే. |
ప్రొద్దు నివ్వెఱఁగంది యా భూవరుండు | కడురయంబున రోఁకలి పొడిగఁజేసి వనధిలోపలఁ జల్లంగ వారిఁ బనిచె; | వారలును నట్ల చేసిరి కౌరవేంద్ర! |
013 |
| క. |
మునిశాపశక్తి మానుష | మునఁ ద్రోవఁగ రామి యుల్లములఁ దలఁపక య జ్జనపతియు బాంధవులు న | ట్లొనర్చి యూఱడిలి యుండి రుర్వీనాథా! |
014 |
| క. |
పదపడి ధృతరాష్ట్ర మహిషి | యదయహృదయయై సమస్తయాదవులకు బె ట్టిదమగు శాపం బిచ్చుట | విదితమయిన నజ్జనములు వెఱచుచునుండన్. |
015 |
| క. |
కాలం బగుటయుఁ గురుభూ | పాలోత్తమ! యాదవేంద్రు పట్టణమున హృ త్కాలుష్యసమాపాదన | శాలిమహోత్పాతముల్ ప్రజాతము లయ్యెన్. |
016 |
| తే. |
అరుణములు ఘూర్ణితంబులు నైన లోచ | నములు మెఱయ మహోగ్రదండము ధరించి తిరుగు నొక్కొక్కచోటను దృశ్యుఁడగుచు | నంతకుం డిదె యదె తోఁచె ననఁగ నధిప! |
017 |